Skrót TK oznaczał „tonkoje kryło” – cienkie skrzydło.
W stosunku do Ła-154, w Ła-174TK, oprócz skrzydeł o cieńszym profilu laminarnym, powiększono część nosową kadłuba na skutek większych wymiarów silnika, a także powiększono powierzchnię usterzenia. Prototyp został oblatany na początku 1948 przez Iwana Fiodorowa.
Zaletą samolotu było niskie obciążenie powierzchni i wysoki stosunek ciągu do masy. Osiągał on prędkość 970 km/h – większą, niż jego bezpośredni konkurent Jak-23. Jednakże Jak-23 został skonstruowany ponad pół roku wcześniej i w związku z tym został skierowany do małoseryjnej produkcji. Gdy natomiast wzleciał Ła-174TK, oblatane już były nowocześniejsze myśliwce ze skośnymi skrzydłami, jak Ła-174, a przede wszystkim MiG-15, który to układ okazał się znacznie lepszy i pozwalający na uzyskanie większych prędkości. Program rozwoju konstrukcji Ła-174TK więc zakończono, a jedyny zbudowany prototyp służył w biurze Ławoczkina do celów badawczych.