W styczniu 1918 uczestniczył w rozmowach polsko-litewskich dotyczących przyszłości Wilna.
Prace Tadeusza Wróblewskiego Był autorem licznych prac z zakresu prawa, statystyki, bibliografii i historii Wilna, m.in. napisał
[wraz z Józefem Folejewskim] O samorządzie ziemskim na Litwie i Białejrusi, Wilno 1910, wersja elektroniczna – FBC – Kujawsko-Pomorska BC Projekt ustawy miejskiej dla Litwy, [Wilno] 1918, wersja elektroniczna – FBC – Polona Uwagi o projekcie P. Hymansa, Wilno 1921, wersja elektroniczna – FBC – Polona O szkołach "tajnych", Wilno 1924, wersja elektroniczna – FBC – Polona mały|Budynek Biblioteki im. Wróblewskich, fot. z 2009
Utworzenie Biblioteki im. Wróblewskich Po rezygnacji z udziału w życiu politycznym oddał się największej pasji swojego życia – gromadzeniu książek, rękopisów i materiałów archiwalnych. Po rodzicach odziedziczył księgozbiór składający się w większości z dzieł lekarskich i pedagogicznych. Zbiór ten stale powiększał, postanawiając utworzyć na jego podstawie bibliotekę publiczną dla miasta Wilna. W tym celu w 1912 roku założył i zalegalizował Towarzystwo Biblioteki im. Eustachego i Emilii Wróblewskich, zapisał mu swój księgozbiór, kupił plac na budowę gmachu bibliotecznego i przelał pokaźną sumę na rozpoczęcie budowy.