Po testach, 10 sierpnia 1948 roku postanowiono skierować do uzbrojenia skonstruowany przez Holečka pm CZ 447.
ZK 447 otrzymał wojskowe oznaczenie Samopal wzor 1948 (cs. pistolet maszynowy wzór 1948). Był zasilany nabojem 9 mm Parabellum, i produkowany w wersjach vz. 48a (ze stałą kolbą drewnianą, oznaczenie fabryczne Sa 23) i vz. 48b (z kolbą składaną, Sa 25).
Po 1948 roku w Czechosłowacji doszło do całkowitego przejęcia władzy przez partię komunistyczną, w konsekwencji doszło do wycofania z uzbrojenia naboju 9 mm Parabellum i zastąpienie go sowieckim 7,62 mm TT. Następstwem tej decyzji było opracowanie i wprowadzenie do uzbrojenia wersji Sa vz. 48 kalibru 7,62 mm. Były to pistolety maszynowe Sa 24 (z kolbą stałą) i Sa 26 (z kolba składana). Razem z karabinem samopowtarzalnym puška vz. 52 były podstawową bronią czechosłowackiej piechoty aż do wprowadzenia w 1960 karabinu szturmowego Sa vz. 58. Wycofane z uzbrojenia pistolety maszynowe Sa 23/24/25/26 zostały wyeksportowane. Nabywców znalazły między innymi w Chile, Kambodży, Libii, Libanie i RPA. W Rodezji i RPA uruchomiono nawet w latach 70. nielicencjonowaną produkcję kopii Sa 23/25 sprzedawanej jako Sanna-77.
W Polsce partię ok. 30 sztuk Sa vz. 26 posiadało na uzbrojeniu BOR, jako broń wsparcia podczas ochrony dygnitarzy.