Zawidowskie Państwo Stanowe z czasem ulegało ewolucji, a to przybywało, a to ubywało terenu należącego do Państwa. W roku 1745 Dettlof Henryk von Einsiedel, umierając bezdzietnie, ustanowił w swym testamencie majorat po to, aby majątek pozostał w rodzinie Einsiedel. Dobra objął w posiadanie brat zmarłego hrabia Jan Jerzy Einsiedel. Majorat obejmował miasto Zawidów oraz Rybarzowice, Opolno-Zdrój, Markocice, Strzegomice, Kopaczów, Białopole, Biedrzychowice Górne i wieś Diehsa leżącą na lewym brzegu Nysy. W wyniku podziału Łużyc w 1815 r. część dóbr (Zawidów i Diehsa) znalazło się w państwie pruskim. Włości Einsiedlów, które pozostały na saskich Łużycach na mocy reskryptu z roku 1817 otrzymały miano Rybarzowickiego Państwa Stanowego, ze stolicą w Rybarzowicach i taki podział administracyjny pozostał do roku 1945.
W Rybarzowicach znajdowała się szkoła wybudowana w 1877/78, praktyka lekarska, fundacja Hauboldów, która prowadziła dom opieki nad zniedołężniałymi ludźmi z wiosek należących do ordynacji von Einsiedlów. Rybarzowice były także parafią, do roku 1945. Po zakończeniu wojny Rybarzowice należały do parafii Biedrzychowice Górne. Po zlikwidowaniu Biedrzychowic przez kopalnię, Rybarzowice znalazły się w parafii Opolno-Zdrój.