Po wschodniej stronie masywu leży dolina Upano; w 2024 roku opisano tam rozległą sieć , których zaplecze rolnicze mogło korzystać z żyznych gleb wulkanicznych.
Otaczające wulkan tereny objęto ekwadorskim rezerwatem przyrody w 1975 roku. W 1979 utworzono Park Narodowy Sangay, a w 1992 powiększono jego granice. W latach 1992–2005 obszar figurował równocześnie na liście zagrożonego dziedzictwa UNESCO z powodu kłusownictwa i presji człowieka, po czym został z niej skreślony.
Położenie i klimat Sangay leży około 160 km na południe od Quito i około 20 km na wschód od Riobamby. W tym samym parku narodowym znajdują się także Tungurahua i El Altar. Głównymi ciekami odwadniającymi masyw są Llushin, Palora i Upano; wszystkie spływają dalej na wschód ku Amazonii. Rzeźbę terenu kształtują zarówno procesy wulkaniczne, jak i dawne zlodowacenie, po którym pozostały doliny zawieszone, wodospady i jeziora.
Górne stoki bywają pokryte śniegiem i polami firnowymi mimo położenia blisko równika, choć kwestia istnienia współczesnego lodowca pozostaje sporna.