W tamtym sezonie przyczynił się do największego sukcesu klubu w historii, wywalczenia Pucharu Europy, jednak w wygranym 2:1 finale (po dogrywce) z Celtikiem wystąpił jego rywal Graafland. Treijtel wystąpił za to w obu meczach Pucharu Interkontynentalnego z Estudiantes La Plata, dzięki którym Feyenoord wywalczył kolejne trofeum. Po sezonie Pieters Graafland zakończył karierę i Treijtel miał już niepodważalne miejsce w składzie. W 1971 roku ponownie został mistrzem kraju, a na kolejne sukcesy musiał czekać do 1974 roku. Wtedy Feyenoord dotarł do finału Pucharu UEFA. Tam zmierzył się z angielskim Tottenhamem Hotspur i w pierwszym meczu w Londynie padł remis 2:2. w drugim Feyenoord wygrał 2:0, a Treijtel był jednym z najlepszych zawodników zespołu, z którym wywalczył swoje drugie europejskie trofeum. W tym samym roku wywalczył także swoje ostatnie mistrzostwo kraju w barwach klubu z Rotterdamu. W Feyenoordzie grał do roku 1979 i rozegrał w nim 398 meczów, w tym 323 ligowe (ostatni 10 maja w wygranym 3:1 wyjazdowym meczu z FC Utrecht).