W okresie tym pojawiły się też pierwsze oznaki prehistorycznej sztuki.
Kontrowersyjna teoria katastrofy jeziora Toba sugeruje, że ostatnia erupcja superwulkanu Toba, która wydarzyła się ok. 75 tys. lat temu, mogła mieć globalne skutki, zabijając większość przedstawicieli gatunku ludzkiego.
Współczesny gatunek ludzki rozprzestrzeniał się szybko po całej powierzchni kuli ziemskiej, od Afryki, poprzez wolne od zlodowacenia obszary Europy, aż do Azji. Szczyt ekspansji ludności na terenach Ameryki Północnej i Oceanii nastąpił podczas ostatniego zlodowacenia – wtedy tereny objęte klimatem umiarkowanym nie nadawały się do zasiedlenia. Mimo niedogodności, pod koniec ostatniego zlodowacenia, czyli około 12 tysięcy lat temu, ludzkość zdołała skolonizować prawie wszystkie wolne od lodu części planety.
Społeczeństwa pozyskujące żywność ze zbieractwa i myślistwa zwykle były niezbyt liczne, choć istnieją wśród pierwszych skupisk ludzi przypadki rozbudowanego systemu społecznego. Możliwa również była komunikacja między społecznościami podzielonymi dużą odległością, czego przykładem są „autostrady” Aborygenów.