Milana Nedicia został mianowany 17 września komendantem Serbskiego Dowództwa Ochotniczego, które sformowało dwanaście kompanii, przemianowanych 1 stycznia 1943 na Serbski Korpus Ochotniczy. 22 listopada płk K. Mušicki stanął na czele tzw. Korpusu Šumadija, złożonego z połączonych sił SDK, Serbskiej Straży Państwowej i oddziałów czetników Kosty Pećanaca, które zwalczały NOVJ (partyzantkę Josipa Broz Tity). Po zaatakowaniu przez Niemców prozachodnich czetników pułkownika Dragoljuba Mihailovicia, Mušicki poinformował o hitlerowskich planach ich komendanta, dzięki czemu uniknął on schwytania. W rezultacie płk K. Mušicki został aresztowany 9 grudnia w miejscowości Čačak, a na jego miejsce mianowano brygadiera Iliję Kukicia. Niemcy postawili go przed sądem wojennym, który skazał go na śmierć przez rozstrzelanie. Jednakże na skutek interwencji gen. M. Nedicia Niemcy wkrótce zwolnili płk. K. Mušickiego i powrócił on na stanowisko dowódcy SDK. Na jego czele prowadził wraz z Niemcami i Bułgarami zacięte walki z partyzantami. W sierpniu 1944 został awansowany do stopnia generała. Po rozpoczęciu się we wrześniu ofensywy Armii Czerwonej w Serbii, wydał rozkaz wycofania się na północ do Słowenii, gdzie SDK działał do końca kwietnia 1945. W międzyczasie 27 marca płk K. Mušicki został odwołany z dowództwa SDK, a na jego miejsce przyszedł gen.