Wcześniej lasami miejskimi były już Las Bielański i Las Młociński (110 ha wykupione przez miasto już w 1907).

II wojna światowa przyczyniła się nie tylko do totalnego zniszczenia miasta, ale także zdecydowanie pogorszyła kondycję okolicznych lasów. Po zakończeniu wojny wśród architektów i urbanistów, wspieranych przez leśników, pojawiła się koncepcja zwiększenia lesistości miasta i otoczenia go zielonym pierścieniem leśnym.

Koncepcja zyskała akceptację i w 1949 r. zapadła decyzja, aby lesistość Warszawy wynosiła 23,5%.

Od roku 1950 lasy te stały się własnością Skarbu Państwa, a w 1963 zapadła decyzja o prowadzeniu odrębnej gospodarki leśnej miasta. Decyzją Ministerstwa Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego przekazano na rzecz miasta część kompleksów leśnych z Kampinoskiego Parku Narodowego oraz Nadleśnictwa Drewnica i Jabłonna oraz lasów samorządu miejskiego. Za gospodarkę w tych lasach odpowiadało Miejskie Przedsiębiorstwo Robót Ogrodniczych (MPRO). Zgodnie z ustawą o lasach z 1991 r. z późn. zm., Minister Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa decyzjami z dnia 18.11.1996 r. przekazał m.st.