Czczony jest głównie w bizantyjskim obszarze kulturowym oraz Rosji.
Dzień obchodów Kościół katolicki wspomina świętego 17 lipca, z kolei prawosławny 17/30 marcapodwójne datowanie, to znaczy 30 marca według kalendarza gregoriańskiego.
Ikonografia W ikonografii wschodniej postać św. Aleksego przedstawiana jest podobnie jak św. Jana Chrzciciela. Ma długie, kasztanowe włosy, rozłożone pasemkami na barkach oraz podobnie wyglądającą krótką brodę. Ubrany jest w sięgającą za kolana, ciemnozieloną sutannę. Nogi ma bose, a ręce złożone na piersiach w kształcie krzyża. W niektórych przedstawieniach święty trzyma zwój z napisem:Oto ten, który pozostawił ojca i matkę, żonę, rodzinę i przyjaciół, wsie i majątki.
W tradycji zachodniej święty przedstawiany jest w ubiorze pustelnika lub pielgrzyma, czasami jako żebrak leżący pod schodami. Jego atrybuty to kartka papieru (księga, pergamin, zwój) trzymana w dłoni nawiązująca do karty papieru jaką znaleziono po śmierci w jego ręku, na której ujawnił swoją tożsamość i opisał dzieje swojego życia, kij pielgrzymi symbolizujący długie pielgrzymowanie, schody i żebracy nawiązują do sposobu życia jaki wybrał.