W 1985 uczęszczała na kurs udzielania pierwszej pomocy, kurs ratownictwa medycznego, gdzie studiuje ciało w relacji z chorobą, traumą.
W latach osiemdziesiątych XX w. Kiki Smith wystawiała swoje prace przeważnie na wystawach kolektywnych, poza tradycyjnym systemem galerii aż do momentu otrzymania pierwszych zaproszeń od muzeów takich, jak Whitney czy Moderna Museet w 1985. Jej pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w Fawbush w 1988, w 1990 artystka wystawiła w Project Room w MoMA.
W 1991 Kiki Smith przedstawiła na Biennale w Whitney dwie rzeźby woskowe wielkości naturalnej: mężczyzna i kobieta, obydwoje naznaczeni białą linią – sperma na nodze mężczyzny, mleko z piersi kobiety. Praca ta przypomina nam materię, z której zostaliśmy stworzeni, trudności utrzymania ciała i jego fluidów pod kontrolą, zużycie biologiczne.
W 1992 Kiki Smith wystawiała w Moderna Museet w Sztokholmie, w 1993 brała udział w „Aperto93” (Biennale w Wenecji) i znowu na Biennale Whitney, w 1994 była w „Cocido y Crudo” w Reina Sofia w Madrycie. W 1995 miała kolejną indywidualną wystawę w Whitechapel w Londynie, w 1998 w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Dublinie.