1 czerwca 1948 nadano miejscowości, wówczas administracyjnie związanej z Krobuszem, polską nazwę ŻabnikRozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 czerwca 1948 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ().. W opracowanej w 1971 przez Powiatowy Inspektorat Statystyczny w Prudniku Statystycznej charakterystyce miejscowości w gromadach powiatu prudnickiego, miejscowość została wymieniona pod nazwą Żabnik.
24 listopada 2008 wprowadzono dodatkową nazwę wsi w języku niemieckim – Ziabnik.
Historia mały|upright|lewo|Pieczęć Żabnika (1911) Miejscowość powstała w drugiej połowie XVIII wieku jako kolonia. Została założona w miejscu, które graniczyło z terenem zwanym w średniowieczu Żabiogura. Po raz pierwszy wzmiankowana w dokumencie z 1784 pod nazwą Zabnick.
Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu grabie w słup, za nimi skrzyżowane kosa i cep, a w otoku napis: ZIABNIKER · GEM · SIEG: / NEUSTAETER KREIS (). 1 maja 1874 miejscowość weszła w skład gminy Kujawy (od 1912 gmina Zielina) w powiecie prudnickim, rejencji opolskiej. Żabnik wszedł w skład majątku Tiele-Wincklerów w Mosznej na mocy fideikomisu, podpisanego przez Huberta von Tiele-Wincklera w 1892. mały|lewo|Żabnik (Ziebnig od.