Fizjologicznie ulega czynnościowemu zamknięciu około 8 godziny po urodzeniu: gwałtowny spadek poziomu prostaglandyn, wzrost stężenia parcjalnego tlenu we krwi tętniczej (> 50 mm Hg) i spadek oporów płucnych po rozprężeniu płuc podczas oddychania powoduje obkurczenie ściany naczynia i zamknięcie jego światła. W przypadku, gdy przewód nie ulegnie zamknięciu, powstaje przeciek lewo-prawy, prowadzący do przeciążenia objętościowego lewego przedsionka serca i krążenia płucnego. Konsekwencjami są niewydolność lewokomorowa, odwracalne nadciśnienie płucne, obciążenie prawej komory serca i, w najcięższym przypadku, nieodwracalne nadciśnienie płucne (zespół Eisenmengera).
Objawy kliniczne i przebieg Przy małym przecieku lewo-prawym przebieg może być bezobjawowy. Duży przeciek wywołuje niewydolność lewej komory i duszność wysiłkową (tachypnoe). U noworodka objawy duszności są inne, ważnym objawem jest męczenie się dziecka w czasie karmienia. Większa jest skłonność do infekcji płucnych.
Objawy osłuchowe Dla PDA charakterystyczny jest ciągły szmer skurczowo-rozkurczowy, opisywany jako "maszynowy". Punctum maximum szmeru znajduje się przymostkowo w II lewym międzyżebrzu.