Historia Miejscowość leżała na granicy Pomorza i Wielkopolski w powiecie wałeckim, województwa poznańskiego Koronie Królestwa Polskiego. W polskich relacjach o granicy wielkopolsko-pomorskiej z lat 1436-1441 do roku 1630 zachowały się zapisy na ten temat. Według opisu granicy z lat 1436-1441 biegła ona rzeką Damicą (obecnie nazywa się ona Dębnicą). Odnotowano, że połowa „hamru albo młyna Koprzywno z połową stawu należała do zamku starostwa drahimskiego leżącego w Polsce. W 1549 wspomniana granica biegła wzdłuż rzeki Damicy przez staw Koprzywno. W latach 1564- 1565 opisana granica biegła wzdłuż rzeki Damicy. Odnotowano, że stoi nad nią młyn zwany Koprzywno. W 1630 granica biegła rzeką Damicą, a przy niej stał „hamer albo młyn Koprzywno”.
Według wcześniejszych opisów połowa „hamru”, czyli po staropolsku kuźnicy, należała do Polski, ale późniejsze wspominają jedynie, że taki młyn stoi nad graniczną rzeką Dębnicą (wówczas zwanej Damicą). Z pomorskich relacji o tej samej granicy wynika natomiast, że staw i młyn Koprzywno leżały na terenie Pomorza.