4 i 5 abbazów. Złote monety o równowartości abbazów (ważące początkowo m.in. 120 granów) były emitowane stosunkowo rzadko od połowy XVII wieku. W późniejszym okresie safawidzkim bito także inne frakcje i wielokrotności w złocie (np. monety pół-abbazowe, określane jako nim-abbasi).
W czasach panowania szacha Sulejmana I (1666–1694) w obiegu pojawił się również tzw. „wielki abbaz” (pandż-szahi), którego wartość wyceniano na 250 dinarów. Choć bicie oryginalnych, safawidzkich abbazów zakończyło się w XVIII wieku, starsze monety nadal znajdowały się w obiegu, a słowo „abbaz” przetrwało wśród ludności jako popularne określenie kwoty 200 dinarów.
W latach 1762–1833 abbazy bito w Gruzji, znajdującej się pod perskim wpływem. Po 1804 r., czyli po podboju Gruzji przez Rosję, abbazy bito z napisami gruzińsko-rosyjskimi i nominałami w abbazach i kopiejkach/rublach (podobnie jak w Polsce po powstaniu listopadowym monety z napisami i nominałami polsko-rosyjskimi). Gruziński abbaz wart był wówczas 20 kopiejek.
Po powstaniu w połowie XVIII w. niezależnego od Persji państwa na terenie dzisiejszego Afganistanu, bito w nim nadal abbazy aż do 1925 r.
Przypisy
Kategoria:Dawne jednostki miar i wag Kategoria:Jednostki miar masy Kategoria:Historia Iranu Kategoria:Srebrne monety Kategoria:Złote monety