Po zdobyciu w końcu czerwca 1919 r. Carycyna Siły Zbrojne Południa Rosji rozpoczęły marsz na Moskwę. Do połowy października 1919 r. odniosły szereg zwycięstw, zajmując kolejno Kursk, Woroneż i Orzeł. Następnie zostały jednak zmuszone do wycofania się. Przegrane bitwy pod Woroneżem i Kastornoje oznaczała ostatecznie przejście inicjatywy w wojnie na stronę czerwonychP. Kenez, Red Advance, White Defeat. Civil War in South Russia 1919-1920, New Academia Publishing, Washington DC 2004, , s. 39 i 218..
Resztki rozbitych Sił Zbrojnych Południa Rosji po ciężkich walkach na Kubaniu (luty-marzec 1920) wycofały się przez port w Noworosyjsku na Krym. 4 kwietnia 1920 gen. Anton Denikin podał się do dymisji i udał się na emigrację, a dowództwo przejął gen. Piotr Wrangel. 10 maja 1920 SZPR zostały oficjalnie przekształcone w Armię Rosyjską pod dowództwem Piotra Wrangla.
Dowódcy Sił Zbrojnych Południa Rosji gen. Anton Denikin 8 stycznia 1919 – 4 kwietnia 1920 gen. Piotr Wrangel 4 kwietnia 1920 – 10 maja 1920
Przypisy
Bibliografia Richard Pipes Rewolucja Rosyjska Warszawa 1994; Wyd. PWN; Richard Pipes, Rosja bolszewików Warszawa 2005 Orlando Figes, Tragedia narodu. Rewolucja rosyjska 1891-1924 Wrocław 2009, Wydawnictwo Dolnośląskie, Антон Деникин Очерки русской смуты, t. V. Вооруженные силы юга России. Поход на Москву. 1919—1920 гг (Język rosyjski)
Kategoria:Biała Armia