Gustawa Ziritza (później wywieziono ich do Moskwy i rozstrzelano w lipcu 1920).
12 lutego 1920 roku podpisano umowę Komitetu Rewolucyjnego Komendy Głównej UHA z Komitetem Rewolucyjnym 12 Armii Armii Czerwonej o przejęciu oddziałów i utworzeniu CzUHA. Umowa mówiła o utworzeniu trzech brygad, przydzielonych do różnych dywizji sowieckich. Do czasu podziału całością sił dowodził ppłk Amwrosij Witoszynśkyj, a szefem sztabu był płk. Alfred Schamanek.
Siły CzUHA zostały skoncentrowane w rejonie Berszad-Czeczelnyk-Berydorf. Doszło tam do spotkania z oddziałami UHA. Generał Mychajło Omelianowycz-Pawlenko próbował nakłonić oddziały CzUHA do powrotu w szeregi Armii URL, jednak próba zakończyła się fiaskiem. Wskutek tego 7 i 8 marca doszło do bratobójczych walk w rejonie Berszady i Hajworonu.
W marcu, po reorganizacji, według stanu żywieniowego było 1485 oficerów i 16 688 żołnierzy, w tym stanu bojowego – 663 oficerów, 3820 bagnetów, 558 szabel, 66 dział i 27 karabinów maszynowych. Do tego stanu nie doliczono obozów zbiorczych CzUHA w Kijowie, Odessie, Bałcie i Winnicy.