Vorweka rozpoczął budowę nowej fabryki wyrobów m.in. trykotowych i bawełnianych wkładek do kaloszy. Jako pierwsze zostały zbudowane magazyn towarów i niewielki dom mieszkalny. Nieco później stanęły zabudowania fabryczne przy północnej granicy działki skąd przeniesiono produkcję z Piotrkowskiej.
Główne budynki przemysłowe stoją przy ulicy Wólczańskiej – właściciel nie chciał, aby przy ówczesnej promenadzie, jaką była Aleja Kościuszki, stał zakład przemysłowy - od jej strony umieszczono biura fabryczne i dom mieszkalny, a później Pałac Wilhelma Lürkensa.
Pod koniec XIX wieku fabryka zatrudniała ok. 80 pracowników i produkowała drobne dzianinowe wyroby bawełniane takie jak wspomniane wkładki do kaloszy i rękawiczek. Przewidując dalszą ekspansję Wilhelm Lürkens zaciągnął pożyczki na rozwój, jednak dalsze przedsięwzięcia zatrzymała dekoniunktura. Przyniosło to duże straty finansowe i spadek produkcji, a w konsekwencji fabryka została wystawiona na licytację.
Rewolucja Robotnicza 1905 roku przyniosła dla Fabryki Lürkensa paradoksalnie poprawę sytuacji – produkcja dziewiarska zyskała wówczas na znaczeniu kosztem przemysłu bawełnianego. Pozwoliło to w 1909 roku wybudować Lürkensowi nową przędzalnię od strony ulicy Wólczańskiej, a także rozpocząć budowę maszynowni parowej i wysokiego komina znajdujących się w centrum działki.