Od 1920 roku była aktywnym członkiem Związku Harcerstwa Polskiego, a w czasie studiów zaangażowała się w prace Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej Iuventus Christiana i wydawnictwie Młodzież Katolicka. W latach 1933–1935 przebywała w Rzymie, pisząc pracę doktorską pt. "Stosunek Stolicy Apostolskiej do Konstytucji Trzeciego Maja i Konfederacji Targowickiej", którą obroniła w styczniu 1937 roku. Podczas pobytu w Rzymie (2 lutego 1934) została przyjęta do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego przez jego założycielkę, św. Urszulę Ledóchowską. Jednakże dopiero po zakończeniu pracy naukowej rozpoczęła nowicjat i złożyła śluby zakonne (15 sierpnia 1939).

W czasie II wojny światowej była przełożoną domu Zgromadzenia w Lipnicy borykając się z przejęciem majątku przez okupanta niemieckiego, a następnie w 1945-1948 była kierowniczką domu dziecka w Otorowie.

We wrześniu 1948 roku wyjechała do Włoch, gdzie kolejno kierowała domami Zgromadzenia w Villino (via Boccea), Scauri (1950-9), Rzymie (via Primavalle 1959–1966;