powstają wtedy łącznotkankowe pasma i włókna owodni, które przyklejają się do galaretowatej powierzchni ciała płodu. Zaciskają się one na ciele płodu wraz z jego wzrostem, co powoduje obrzęk, niedokrwienie, a w skrajnym przypadku całkowitą amputację kończyny, części kończyny, albo uszkodzenie głowy, ściany klatki piersiowej bądź powłok brzucha. Uważa się, że uszkodzenia typu rozszczepów powstają, gdy płód połyka wolny koniec pasma pękniętej owodni. Rozszczepy w zespole pasm owodniowych zwykle nie leżą w miejscach połączenia pierwotnych struktur twarzy, ale mogą imitować prawdziwe rozszczepy o charakterze malformacji.
Obraz kliniczny i przebieg Stopień uszkodzenia tkanek płodu jest bardzo różny, a lokalizacja uszkodzeń losowa: w zasadzie nie ma dwóch identycznych przypadków wad wrodzonych w zespole pasm owodniowych. Stopień uszkodzenia zależy od czasu, w którym płód był narażony na mechaniczne działanie strzępów owodni: od całkowitego zniszczenia ciała płodu z amputacją kończyn, głowy i poronieniem płodu, do zrostów lub amputacji pojedynczych palców bądź drobnych rozszczepów wargi i podniebienia.