W obrębie tego muru znajdowały się również 3 inne świątynie dedykowane następującym bóstwom: Napiriszowi lub Nabu Kiriszy, żonie Napiriszy Isznikarabowi lub Iszmekarabowi. Pomiędzy tym a kolejnym murem odkryte zostały dodatkowo trzy inne świątynie: bogini-matki Pinikir Adada i Ningal Szimuta i Manzat
Trzeci, zewnętrzny mur miał natomiast ochraniać miasto.
Miasto podupadło po klęsce Elamu zadanej przez wojska babilońskie dowodzone przez Nabuchodonozora I, jednakże pozostało miejscem pielgrzymek religijnych do około 1000 p.n.e. Ostateczny cios zadały mu natomiast w 640 roku p.n.e. wojska Asurbanipala. Do naszych czasów dotrwały m.in. ruiny pałacu i murów miejskich oraz trzy dolne kondygnacje starożytnego zigguratu.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia sztuki starożytnej, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1974, s. 131 Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy, 2005, Wielka Historia Świata Tom 2 Stary i Nowy Świat od „rewolucji” neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, Oficyna Wydawnicza Fogra, s. 292, . Praca zbiorowa, 2006, Wielka Historia Świata, t. 2, Polskie Media Amer.Com, s. 228–231, .
Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Iranie Kategoria:Miasta w starożytnej Persji Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Iranie Kategoria:Chuzestan