Podczas mistrzostw świata w Borowcu w 1993 roku wspólnie z Nathalie Beausire, Anne Briand i Corinne Niogret wywalczyła złoty medal w biegu drużynowym. Parę dni później razem z Briand, Niogret i Véronique Claudel zdobyła srebrny medal w sztafecie. Na tej samej imprezie była też piąta w biegu indywidualnym i sprincie. Na rozgrywanych sześć lat później mistrzostwach świata w Kontiolahti/Oslo reprezentacja Francji w składzie: Delphyne Burlet, Florence Baverel-Robert, Christelle Gros i Corinne Niogret zdobyła brązowy medal w sztafecie.
W 1992 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie była szósta w biegu indywidualnym i dziewiąta w sprincie. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer wywalczyła brązowy medal w sztafecie, startując razem z Briand, Claudel i Niogret. W biegu indywidualnym była jedenasta, a w sprincie nie wystąpiła. Brała też udział igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku, zajmując 26. miejsce w biegu indywidualnym, 23. w sprincie, 33. w biegu pościgowym oraz dziewiąte w sztafecie.
Jej mężem był niemiecki biathlonista Andreas Heymann, jednak rozwiedli siębiathlon-online.de: Andreas Heymann .
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie
Mistrzostwa świata