W latach 1935–1939 był członkiem Rady Instytutu Propagandy Sztuki. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 57. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.
W kampanii wrześniowej 1939 walczył na stanowisku dowódcy II plutonu szwadronu ckm 1. pułku szwoleżerów. Ranny w brzuch w pierwszym dniu wojny w bitwie pod Mławą. Po krótkim leczeniu wrócił do Grupy Operacyjnej Kawalerii pod dowództwem gen. Władysława Andersa, w skład której wchodził wtedy 1 pułk szwoleżerów. W 1944, podczas powstania warszawskiego był na Mokotowie dowódcą OS-V w stopniu porucznika ps. Michał. Został ranny we wrześniu 1944 podczas walk o Królikarnię.
Po wojnie pełnił kierownictwo artystyczne w Instytucie Wydawniczym „Nasza Księgarnia”, został powołany na stanowisko wykładowcy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, od 1950 mianowany profesorem kontraktowym, od 1956 profesorem nadzwyczajnym, od 1966 profesorem zwyczajnym.
Jako twórca malował głównie sceny batalistyczne sławiące dzieje oręża polskiego i historyczne. Zajmował się również ilustrowaniem książek. Jego grafiki zawiera polskie opracowanie Kalevali dla dzieci autorstwa Janiny Porazińskiej.