Mają właściwości higroskopijne. W obecności wilgoci może reagować z materiałami takimi jak miedź, mosiądz, brąz, ołów bądź miedziowana stal. W temperaturze wyższej niż punkt topnienia trotylu (rzędu 100–120 °C) może zachodzić powolna reakcja pomiędzy składnikami mieszaniny. Przemiany takiej nie obserwuje się jednak w niższych temperaturach i amatole przechowywane w takich warunkach w szczelnie zamkniętych pojemnikach powinny zachowywać swoje parametry wybuchowe w czasie wielomiesięcznego magazynowania.
Właściwości wybuchowe Amatole cechują się wyższą wrażliwością na uderzenie i większą zdolność do detonacji niż czysty trotyl, co związane jest z tarciem wywoływanym przez ziarna azotanu amonu. Dodatkowo znaczenie ma również wielkość ziaren obu składników – im mniejsze rozdrobnienie, tym łatwiejszy jest rozwój detonacji w materiale. Mieszaniny o zawartości trotylu 30–60% mają wrażliwość na uderzenie zbliżoną do kwasu pikrynowego. Z tego powodu nie nadają się do użycia w pociskach dużego kalibru i o dużej prędkości początkowej (np. w pociskach przeciwpancernych). Amatole są mniej wrażliwe na pobudzenie niż trotyl i niewrażliwe na tarcie oraz na przestrzelenie pociskiem.