Warunki hydrologiczne i geomorfologiczne Wjosa charakteryzuje się reżimem pluwialno-niwalnym z wysokimi opadami i najwyższymi przepływami występującymi w okresie zimy/wczesnej wiosny. Wysokie przepływy (powyżej 200 m³/s) w Pocem występują od grudnia do kwietnia. Od czerwca do października przepływ wynosi zwykle mniej niż 100 m³/s. Średni przepływ Wjosy to 141,5 m³/s w przekroju wodowskazowym Pocem i 195 m³/s przy ujściu. Maksymalny przepływ zarejestrowany w Pocem wyniósł 4160 m³/s. alt=Ujście Wjosy do Morza Adriatyckiego|mały|Ujście Wjosy do Morza Adriatyckiego Koryto Wjosy w górnym i środkowym biegu jest roztokowe, miejscami proste, a w dolnym biegu kręte i meandrujące. Wjosa przepływa przez góry Epiru Albańskiego zbudowane głównie z wapieni i fliszu. Duży udział wapieni w materiale niesionym przez rzekę nadaje jej charakterystyczny błękitny kolor. Duże nachylenie stoków, łatwo erodujący materiał i użytkowanie zlewni (duża powierzchnia uprawiana lub wypasana) sprzyja denudacji, a więc dużej dostawie materiału do koryta rzeki i poszerzaniu koryta oraz wykształcania się koryt roztokowych. Koryto Wjosy w maksymalnie ma ponad 1300 m szerokości, z kolei w mały|Ujście Sarantaporos do Wjosy odcinkach przełomowych w środkowym biegu nawet tylko 15 metrów.