We wrześniu 1955 został odwołany ze stanowiska i przeniesiony do dyspozycji szefa Departamentu Kadr MON. W listopadzie 1955 został oddelegowany do wykonywania zadań poza wojskiem na stanowisku zastępcy generalnego dyrektora Ministerstwa Górnictwa Węglowego do spraw zaopatrzenia i finansów. Po objęciu funkcji ministra obrony narodowej przez Mariana Spychalskiego, z którym współpracował blisko w czasie okupacji, został szefem Departamentu Kadr MON. Na mocy uchwały Rady Państwa PRL z 3 lipca 1958 otrzymał nominację na stopień generała brygady. Akt nominacyjny otrzymał 22 lipca 1958 w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa Aleksandra Zawadzkiego.
W 1961 ukończył Akademię Sztabu Generalnego. Od 10 grudnia 1964 do 19 grudnia 1967 był attaché wojskowym, morskim i lotniczym w Ambasadzie PRL w Helsinkach, a następnie pozostawał w dyspozycji ministra obrony narodowej.
19 kwietnia 1968 został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy z powodu niewyrażenia zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe.