Obszary odpowiedzialności obronnej na okres zagrożenia (kryzysu), wojny i okupacji przygotowywały już w czasie pokoju.
Charakterystyczne dla działań taktycznych wojsk obrony terytorialnej są: maksymalne wykorzystanie atutu działań w znanym i przygotowanym terenie stanowiącym obszar odpowiedzialności obronnej i ratowniczej związanym z rodzinnym miejscem pochodzenia i zamieszkania ścisłe współdziałanie z pozamilitarnym układem obronnym (władzami, instytucjami i społeczeństwem) wszechstronne wsparcie i zapewnienie wojskom operacyjnym dogodnych warunków działania wojskowe wsparcie władz cywilnych i społeczeństwa w akcjach ratowniczych, humanitarnych i porządkowych prowadzenie działań nieregularnych w ramach struktur podziemnych na obszarze opanowanym przez przeciwnika; operacyjne przygotowanie i utrzymywanie w odpowiednim stopniu gotowości infrastruktury obronnej obszaru odpowiedzialności.