Został pogrzebany w Monachium na cmentarzu przy kościele św. Zbawiciela. Cmentarz został jednak w roku 1788 zlikwidowany. Miejsce ostatniego odpoczynku kompozytora i szeregu innych osobistości, które były tu również pogrzebane, przypomina brązowa płyta pamiątkowa na północnej stronie kościoła kostela. Tekst o Dall’Abaco mówi: „Evarist Dall’Abaco, Hofkonzertmeister und Tondichter, † 1742” (Evarist Dall’Abaco, nadworny koncertmistrz i kompozytor, † 1742).
W roku 1934 imieniem Dall’Abaco została nazwana jedna z ulic w Monachium (Abacostraße); od roku 1988 jego imię nosi orkiestra symfoniczna Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Jego imieniem nazwano też szkołę muzyczną w Weronie.
thumb|300px|Szkoła muzyczna im. Dall’Abaco w Weronie
Twórczość Twórczość Dall’Abaco obejmuje sześć zbiorów wydanych drukiem, które powstały w latach 1708–1735. Skomponował 24 sonat, 12 sonat triowych, 12 Concerti da chiesa i szereg Concerti grossi i koncertów skrzypcowych. W swojej wczesnej twórczości przejął styl Arcangelo Corellego, później wykorzystywał elementy przejęte z francuskiej muzyki w stylu galant.