W tym okresie nastąpił gwałtowny rozwój nowego towarzystwa lotniczego na dwóch płaszczyznach – handlowej i operacyjnej. Sieć połączeń lotniczych linii SIA została wzbogacona o trasy do krajów Zatoki Perskiej, na subkontynent indyjski i Daleki Wschód, a ponadto międzykontynentalne do Australii i Europy. Większość tras obsługiwały odrzutowe samoloty dalekiego zasięgu typu Boeing 707 oraz średniego zasięgu typu Boeing 737.
W lipcu 1972 na lotnisku w Singapurze wylądował pierwszy, szerokokadłubowy samolot dalekiego zasięgu produkcji amerykańskiej typu Boeing 747 w barwach linii SIA, które były jego pierwszym użytkownikiem wśród przewoźników z Azji Południowo-Wschodniej.
W latach 1977–80 linie SIA wspólnie z British Airways eksploatowały trasę Singapur – Bahrajn – Londyn ponaddźwiękowymi samolotami typu Concorde, a jeden egzemplarz tych maszyn był pomalowany w barwach przewoźnika singapurskiego.
W czerwcu 1981 otwarto nowy port lotniczy Singapur-Changi, który stał się dla Singapore Airlines główną bazą macierzystą.
W latach 80.