Był przedstawicielem Bundu w biurze politycznym Żydowskiej Organizacji Bojowej.

Uczestniczył w powstaniu w getcie warszawskim. 10 maja 1943 wraz z grupą żydowskich bojowców przedostał się kanałami na stronę aryjską, gdzie ukrywał się w mieszkaniu Władysławy Meed ps. „Władka” (po stronie aryjskiej – Władysława Kowalska) przy ulicy Barokowej 2 w Warszawie. Wykryty przez dozorcę, który zamknął go w mieszkaniu i wezwał Gestapo, próbował ucieczki przez okno po sznurze z pościeli, ale spadł z wysokości trzeciego pietra i połamał nogi. Przetrzymywany w budynku policji przy ul. Daniłowiczowskiej, był przesłuchiwany przez Gestapo w al. Szucha 25, gdzie został najprawdopodobniej zamordowany.

Jego symboliczny grób znajduje się w alei głównej cmentarza żydowskiego przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 12, rząd 4)Grób Abraszy Bluma w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.

Życie prywatne Jego żona Luba Blum-Bielicka była w getcie dyrektorką Szkoły Pielęgniarek. Wraz z synem i córką przeżyła okupację;