Od 1914 znalazł się w szeregach oddziałów strzeleckich, sprawował funkcję cywilnego komisarza na Starachowice i Ostrowiec Świętokrzyski, w Kielcach nawiązał współpracę z Legionami. Był komisarzem Polskiej Organizacji Narodowej w 1914 rokuJerzy Pająk, Z dziejów Polskiej Organizacji Narodowej (wrzesień-grudzień 1914), w: Kieleckie Studia Historyczne, t. 14, 1996, s. 106.. Skierowany do prowadzenia propagandy Legionów za granicą. W 1915 został przedstawicielem Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego na terenie Łodzi. W okresie I wojny światowej związał się również z Polską Organizacją Wojskową.
Od 1919 zamieszkał w Warszawie. Był jednym z czołowych działaczy ruchu prometejskiego. W 1920 został współtwórcą tygodnika "Przymierze" (1920–1921), następnie wraz z tzw. grupą "Przymierza" zainicjował w 1921 Związek Zbliżenia Narodów Odrodzonych. W 1926 wraz ze Stanisławem Korwin-Pawłowskim stworzył Instytut Wschodni w Warszawie, którego był prezesem do maja 1939. W 1928 został członkiem Klubu "Prometeusz" (filia paryskiej organizacji Prometeusz).
W latach 1925–1928 był prezesem zarządu Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, od 1928 członkiem Rady Nadzorczej Społecznego Przedsiębiorstwa Budowlanego.