odkryto partie poniżej Sali ze Złomami do meandra pod Studnią Kozika oraz zbadano partie powyżej Sali nad Progiem.
Od 1984 roku do chwili obecnej trwa systematyczne badanie jaskini.
W lipcu 1988 roku wyprawa pokonuje studnie wejściowe i dochodzi do korytarza Poziom 500.
W 1989 roku wyprawa dochodzi do Syfonu Drzemiącego.
W 2012 roku wyprawa dochodzi na wysokość 100 metrów Komina Mysiego.
W 2013 roku odkryte zostaje kolejnych 30 metrów korytarzy.
W 2016 i 2018 roku odkryto i zbadano kolejnych 350 metrów korytarzyJaskinie – kwartalnik Polskiego Związku Alpinizmu. Nr 4 (85)/2016. ISSN 1234-4346.
W 2018 roku w Syfonie Drzemiącym osiągnięto głębokość 74,5 metrówJaskinie – kwartalnik Polskiego Związku Alpinizmu. Nr 4 (93)/2018. ISSN 1234-4346.
W 2019 roku połączono Śnieżną Studnię z Jaskinią pod Śnieżną Studnią.
Przypisy
Bibliografia Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, . Tatry polskie. Mapa topograficzna 1:10 000. Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP, Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe, 1984. Jerzy Grodzicki [red.]: Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Wielkie jaskinie Doliny Małej Łąki, PTPNoZ, Warszawa, 2002.
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich Kategoria:Jaskinie lodowe