Kariera piłkarska Piłkę nożną uprawiał od lat gimnazjalnych. W 1912 został członkiem Cracovii. W czerwcu 1916 został zawodnikiem pierwszego zespołu. Do połowy 1925 rozegrał 226 spotkań. W 1921 został mistrzem kraju. Zagrał w historycznym, pierwszym meczu międzypaństwowym polskiej kadry – 18 grudnia 1921 Polska przegrała w Budapeszcie z Węgrami 0:1. W reprezentacji rozegrał 9 spotkań. Brał udział w igrzyskach olimpijskich w Paryżu . Dwunastokrotnie wystąpił w reprezentacji Krakowa w meczach międzynarodowych i międzyokręgowych. W 1925 zakończył karierę piłkarską. We wrześniu 1939 był lekarzem w szpitalu wojskowym nr 1003 w Przemyślu. Po powrocie do Krakowa udzielał pomocy medycznej piłkarzom działającym w ruchu konspiracyjnym w Krakowie.
Po wojnie Po zakończeniu wojny włączył się do pracy społecznej w Cracovii. W 1946 został członkiem sądu honorowego Klubu Sportowego Cracovia. W 1956 wchodził w skład komitetu organizacyjnego jubileuszu 50-lecia Cracovii. pracował także w społecznej służbie zdrowia. Od 1948 był zatrudniony w Wydziale Prezydium Miejskiej Rady Narodowej.