W 1922 wraz z przejęciem przez Polskę terenów plebiscytowych rozpoczyna się nowy okres w historii szkoły. Z polecenia Wydziału Oświecenia Publicznego 5 lipca 1922 ks. Józef Okrent przejął szkołę od dotychczasowego dyrektora prof. Segersa. Pod koniec sierpnia 1922 szkołę przejął mianowany na stanowisko dyrektora ks. dr Stefan Siwiec. W roku szkolnym 1922/23 postanowiono w gimnazjum utworzyć klasy od I do VIII. Pierwsza polska matura odbyła się w czerwcu 1923, przystąpiło tylko dwóch abiturientów: Bolesław Kominek oraz Emil Otawa z Pszowa.
W latach 1935–1937 liczba uczniów wzrosła do ok. 700. Pociągnęło to za sobą konieczność powiększenia grona nauczycielskiego z 23 do 30 osób. W tym 1937 wprowadzono kodeks uczniowski, powstała biblioteka szkolna, drużyna harcerska oraz szkolne czasopisma „Zew Młodzieży” oraz „Jutrzenka”. thumb|Gimnazjum Polskie w Rybniku (pocztówka z lat 30.)
II wojna światowa W 1939 budynek szkoły został przekształcony w siedzibę policji, później otworzono w nim szkołę niemiecką. W 1945 urządzono w nim szpital wojskowy niemiecki. Po wyzwoleniu Rybnika umieszczono w nim radziecki obóz etapowy dla Ukraińców wracających z Niemiec. Budynek został ogołocony ze sprzętu i uległ znacznemu uszkodzeniu.