„Spumogen” – 180 g, chlorek sodu – 150 g, woda – do 8 l.
Część kwasowa: siarczan glinu – 700 g, kwas szczawiowy – 50 g, woda – do 1 l.
Opisywany ładunek zamarza przy spadku temperatury poniżej –3 °C. Produkowano także ładunki wytrzymujące mrozy nawet do –25 °C, ale z powodu większej zawartości soli przyśpieszały one korozję zbiornika.
W momencie uruchomienia gaśnicy (odwróceniu dnem do góry i zbiciu zbijaka) oba ładunki mieszają się i w kwasowym środowisku następuje wydzielanie znacznych ilości gazowego CO2, który podnosi ciśnienie do 10–17 atm i wyrzuca ładunek gaśniczy na źródło ognia.
Działanie gaśnicze piany polega na odizolowaniu od dostępu tlenu, a także zwilżaniu palnych przedmiotów zawartą w niej wodą. Gaśnice pianowe służą do gaszenia pożarów z grup A (substancje stałe np. meble) i B (płyny łatwopalne, także lżejsze od wody np. benzyna).
Gaśnicy pianowej nie należy używać do gaszenia urządzeń elektrycznych pod napięciem, gdyż strumień piany bardzo dobrze przewodzi prąd.