Tomografia elektrooporowa (ERT) alt=|lewo|mały|264x264px|Animacja działania tomografii elektrooporowej. Najpierw przy zachowaniu stałego, najmniejszego rozstawu (kolor czerwony) mierzone są punkty wzdłuż całej linii profilu. Następnie rozstaw zwiększa się (kolor niebieski) i procedura jest powtarzana dla większych głębokości. Na koniec największy rozstaw (kolor zielony) wykonuje pomiar wzdłuż całej linii profilu o największym zasięgu głębokościowym. Tomografia elektrooporowa (ang. Electrical Resistivity Tomography) to metoda łącząca w sobie mechanizm profilowań i sondowań. Najpierw ustala się początkowy rozstaw elektrod i ze stałym rozstawem dokonuje się pomiarów wzdłuż linii całego profilu. Następnie rozstaw jest zwiększany a procedura przesuwania wzdłuż linii profilu powtarzana. Pozwala to uzyskać wielokrotnie więcej punktów pomiarowych niż dla metod sondowań i profilowań, co wierniej oddaje budowę geologiczną badanego ośrodka. Tomografię elektrooporową najczęściej stosuje się w wariancie dwuwymiarowym – otrzymuje się wtedy jeden zmienność oporności z głębokością i wzdłuż profilu. Można jednak wykonać ją również w wariancie trójwymiarowym – używając wielu profili w różnych kierunkach lub siatki elektrod otrzymuje się trójwymiarowy model geoelektryczny ośrodka.