Wygląd Świątynię zbudowano na planie krzyża greckiego (z trójbocznym zamknięciem od wschodu). Od zachodu znajdowała się prostokątna kruchta flankowana od północy i południa dwoma aneksami. Nad kruchtą wejściową wznosiła się wieża zbudowana na planie ośmiokąta, zwieńczona cebulastą kopułą. Nad skrzyżowaniem naw pobudowano ośmiokątną wieżę, również przekrytą kopułą. Okna zamknięte były łukiem pełnym, w dekoracyjnych obramieniach w formie pilastrów z nadprożem w kształcie kokosznika. Od północy, południa i zachodu znajdowały się bogato zdobione portale wejściowe.
Lata powojenne Po I wojnie światowej opuszczony budynek przejęło sierpeckie starostwo powiatowe. W latach 1926–1928 nastąpiła przebudowa zniszczonego już obiektu. Po rozebraniu górnych partii budynku (wieża, kopuły, dach) rozbudowano obiekt, nadając mu rzut zbliżony kształtem do litery "T" poprzez przedłużenie budynku od strony zachodniej o jeden ciąg oraz o monumentalny, poprowadzony na całą wysokość budynku (3 kondygnacje) czterokolumnowy portyk zwieńczony okazałym frontonem. Po przebudowie, w budynku mieściły się: starostwo powiatowe, mieszkanie starosty, Powiatowy Urząd ziemski, Powiatowa Komenda Policji Państwowej, Powiatowa Komenda Straży Pożarnej, Powiatowa Komenda Przysposobienia Wojskowego oraz siedziba Powiatowego Lekarza Weterynarii.