Monarchowie nie nosili korony, lecz zapewne od czasów Tar-Ancalimë, gwiazdę z białego klejnotu na czole.
Monarsza nekropolia znajdowała się w dolinie Noirinan, u stóp Meneltarmy.
Pochodzenie Królowie Númenoru wywodzili się od Eärendila, którego syn Elros został pierwszym monarchą wyspy i założycielem dynastii. Przez kolejne stulecia, od 442 do 3319 roku Drugiej Ery, Númenorem rządzili jego potomkowie. Od jednego spośród nich, Tar-Elendila, wywodził się ród książąt Andúnië, a poprzez nich władcy Arnoru i Gondoru w Śródziemiu. Imiona półelfów na niniejszym drzewie genealogicznym wyróżnione są kursywą.
Lista królów Númenoru
Tar-Minyatur Elros urodził się w 532 roku PE, zmarł w 442 roku DE)Data 532 jako ostateczny rok narodzin Elrosa pojawia się w Historii Śródziemia. Została ona potwierdzona przez Christophera Tolkiena. Robert Foster w swojej Encyklopedii Śródziemia datuje hipotetycznie rok urodzin Elrosa na około 543. Natomiast w angielskiej Wikipedii widnieje data 525, oparta na wcześniejszych zapiskach Tolkiena opublikowanych w Historii Śródziemia.. Był półelfem, synem Eärendila i Elwingi, bliźniaczym bratem Elronda, a także pierwszym królem Númenoru. Urodził się w Przystaniach Sirionu. Podczas napaści synów FëanoraByli to: Maedhros, Maglor, Caranthir, Celegorm, Curufin, Amrod i Amras.