Odtąd berło mogła dziedziczyć również najstarsza córka, jeśli monarcha nie miał syna. Następczyni miała możliwość odmówienia przyjęcia tronu, ale i obowiązek rezygnacji, jeśli nie wyszłaby za mąż w określonym czasie. W takim wypadku (jak również po bezpotomnej śmierci panującej królowej) berło należało się najbliższemu męskiemu potomkowi dynastii, bez względu czy wywodził się z linii męskiej czy żeńskiejPowyższe zasady prawa sukcesji, przytoczone za tekstem z Niedokończonych opowieści stoją w sprzeczności z informacjami zawartymi w Dodatku A do Władcy Pierścieni – (...) stało się bowiem prawem dynastii królewskiej, że berło przejmuje pierworodne dziecko króla, czy to syn, czy córka, Najpewniej Tolkien pisząc kolejne teksty o Śródziemiu, już po publikacji Władcy Pierścieni, zmienił koncepcje prawa dziedziczenia i tak zasady z dodatku zostały „przeniesione” na czasy Tar-Súriona. Na ten temat patrz: . Podczas panowania Tar-Súriona wprowadzoną kolejną, ostatnią już modyfikację. Otóż od tej pory tron dziedziczył pierworodny potomek króla, niezależnie od płci. Uchylono też przepis nakazujący następczyni w odpowiednim czasie wyjść za mąż.