ReadyBoost potrafi inteligentnie odczytywać duże porcje pamięci wirtualnej z dysku twardego, natomiast mniejsze z pamięci flash.
W praktyce (Windows 7) Po uruchomieniu na karcie jest tworzony plik „ReadyBoost.sfcache” i wstępnie wypełniany danymi na podstawie informacji zapisanych w folderze „\Windows\Prefetch”. Jest to ok. 1,5 GB (z kompresją), potem system dokonuje pojedynczych zapisów. Na ogół wykorzystuje nie więcej niż 3 GB (z kompresją). Na karcie sformatowanej w FAT32 wielkość pliku jest ograniczona do 4 GB. Na exFAT pojedynczy plik może mieć wielkość do 16 eksabajtów.
Odczyty następują w pakietach po kilka-kilkanaście KB, zapisy po 1 MB (co ogranicza zużycie karty). W ustawieniach czytnika kart warto zaznaczyć „większą wydajność”.
Zawartość pliku jest tracona po: zamknięciu/restarcie systemu, hibernacji, wyjęciu karty pamięci, zmianie parametrów (wielkości) ReadyBoost na danej karcie, zatrzymaniu usługi „Wstępne ładowanie do pamięci”.
Uśpienie/wybudzenie nie powoduje utraty zawartości. Kartę w każdej chwili można wyjąć.