Później przeszedł do armii URL, dowodził huculskim koszem (obozem) piechoty morskiej, brygadą zapasową 3 Żelaznej Dywizji Strzelców. W pierwszym pochodzie zimowym dowodził pułkiem konnym, w 1920 był dowódcą wszystkich służb tyłowych armii URL. W sierpniu 1920 przekroczył z grupą gen. Antona Krawsa granicę Czechosłowacji, do 1923 był konsulem ZURL w Użhorodzie.
Do 1939 mieszkał na Zakarpaciu, po aneksji Ukrainy Karpackiej przez Węgry w Wiedniu, na Łemkowszczyźnie, a od 1944 w Niemczech, gdzie zmarł.
Ordery i odznaczenia Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami, Krzyż Jubileuszowy Wojskowy, Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913.
Przypisy
Bibliografia
Stefaniw Hnat. w: Dovidnyk z istorii Ukrainy / opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lviv: Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, 1999. .
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Oficerowie cesarskiej i królewskiej