W 1919 został awansowany do stopnia podporucznika, a następnie kapitana.
Kariera piłkarska Wychowanek szkolnej drużyny Polonia Kraków. W latach 1910–1911 był zawodnikiem Wisły Kraków, a w sezonach 1912–1923 zawodnikiem Cracovii Kraków. W 1921 z Cracovią zdobył mistrzostwo Polski, a także brązowy medal w 1922. Od 1923 do 1927 był związany z Legią Warszawa. W reprezentacji rozegrał dwa spotkania. Brał udział w historycznym, pierwszym meczu międzypaństwowym polskiej kadry – 18 grudnia 1921, który Polska przegrała w Budapeszcie z Węgrami 0:1. Był wówczas graczem Cracovii. 1 października 1922 wystąpił też w wygranym 3:1 meczu z Jugosławią. Karierę piłkarską zakończył w wieku 33 lat.
Kariera wojskowa Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim i Wyższej Szkołę Intendentury. Pełnił służbę w Departamencie Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Z dniem 1 kwietnia 1934 został przydzielony do dyspozycji Ministerstwa Skarbu na okres 6 miesięcy. Z dniem 31 marca 1935 został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do Biura Personalnego MSWojsk.. W tym samym roku rozpoczął pracę w skarbowości jako naczelnik urzędu celnego w Warszawie. W kwietniu 1939 został naczelnym inspektorem ceł w Wolnym Mieście Gdańsku.