Ma on odprowadzić księcia na granice, ale w rzeczywistości ma go zabić na rozkaz Filipa Orleańskiego. Zamach jednak się nie powodzi, a młody wicehrabia omal nie ginie w pojedynku z diukiem.
Raul kocha się w Luisie, która chce zostać dwórką króla. Z pomocą kochanka swej przyjaciółki Luisa osiąga swój cel. Przyjaciółka Luisy, panna Montalais, prosi o pomoc swego kochanka, pana Malicorne, ten zaś zwraca się do pana Manicampa, dobrego znajomego hrabiego de Guiche. Przy okazji Malicorne otrzymuje od Manicampa obietnicę załatwienia nominacji na dworzanina księcia Orleańskiego. Malicorne przypada szybko do gustu hrabiemu de Guiche, który pisze prośbę o obie nominacje do księcia Filipa. Ten podpisuje je obydwie i Luiza zostaje dwórką. Jednocześnie Filip Orleański sądzi, że ma teraz spokój z zalotnikami swojej żony. Bardzo się jednak myli. Jest bowiem świadkiem, jak hrabia de Guiche opuszcza pokój jego żony o nieprzyzwoitej porze. Skarży się więc matce i bratu, którzy podejrzewają, że młody Filip popada w obłęd. Ludwik XIV, by nie robić skandalu, odprawia z dworu młodego hrabiego, który jest tym bardzo zrozpaczony. Tymczasem żona Filipa Orleańskiego kocha się w królu Ludwiku, a ten, by ukryć ich romans, proponuje rzekome zainteresowanie się jakąś dwórką. Wybór pada na La Valliere.