Charles Henri Sanson urząd swój objął w wyniku choroby ojca w wieku 15 lat. Oficjalnym katem Paryża stał się jednak dopiero w 1778 roku, otrzymując tytuł "kata miasta Paryża" oraz "kata królewskiego dworu w Wersalu". Pierwszym skazańcem, na którym wykonał wyrok śmierci był Robert-François Damiens. 25 kwietnia 1792 roku, na Place de Grève dokonał pierwszej egzekucji przy użyciu gilotyny. Wśród najsłynniejszych skazańców Charlesa Henriego Sansona byli: "obywatel Ludwik Kapet", były król Francji - Ludwik XVI, królowa Maria Antonina, Jacques-René Hébert, Georges Danton, Antoine Lavoisier i Maximilien de Robespierre. Egzekucję Ludwika XVI wykonał 21 stycznia 1793 roku o godzinie 10:22. W 1795 roku obowiązki katowskie przekazał swemu synowi Henriemu Sansonowi, który już wcześniej wielokrotnie zastępował ojca i asystował ojcu podczas egzekucji. Starszy syn Charlesa Henriego Sansona - Henri był pomocnikiem ojca w czasie egzekucji króla Ludwika XVI. Młodszy, Gabriel zginął w wyniku upadku z szafotu podczas prezentacji odciętej głowy skazańca po egzekucji w 1792 roku. Ostatnim z "dynastii" Sansonów był syn Henriego Sansona, Clement Henri Sanson, który katowski urząd sprawował do 1847 roku.