Po drodze na północ polscy podróżnicy zostali zaatakowani przez stado wilków, zabłądzili, wpływając do niewłaściwej zatoki. Przy ognisku dzielili się opowieściami o polowaniach, zwyczajach zwierząt i kanadyjskich traperach. W eseju Siscoe-Gold-Mine Fiedler przedstawił losy tragicznie zmarłego w 1935 roku Stanisława Szyszki (1891–1935), właściciela kopalni złota. W ostatnich esejach drugiej części przedstawieni zostali Indianie KriAutor stosuje pisownię Cree., mieszkający w osadzie Obedjiwan, historia PocahontasPisarz stosuje pisownię Pokahontas. oraz Kompanii Zatoki HudsonaFiedler, s. 124–182..
Część III Eseje w trzeciej części książki dedykowane zostały polowaniu. W wyprawie na łosie towarzyszyli Fiedlerowi, oprócz Stanisława, Indianie – John Iserhoff i Lisim. Obóz założyli nad , po którym łowcy poruszali się przy użyciu kanu. Lisim posługiwał się sześciomilimetrowym winchesterem. W eseju Niedźwiedzica Fiedler opisał udane polowanie na niedźwiedzia, w eseju Upiorna drapieżność łowienie szczupaków, w eseju Goście w obozie zachowanie sójek kanadyjskich, myszy leśnych oraz ursona amerykańskiegoFiedler nazywa go igłozwierzem.. Triumfalnie, hucznie, z fanfarą czerwieni to opis nadejścia jesieni, czasu polowań na łosie. Fiedler opisał assapana północnego.