W więzieniu przebywał do 28 marca 1914. 28 października 1914 wymaszerował na czele plutonu skautów z Łodzi, przez Łask, Wieluń, Częstochowę, do I Brygady Legionów Polskich.
2 listopada 1914 został mianowany podoficerem, przybrał pseudonim „Młocki”. 16 listopada wziął udział w bitwie pod Krzywopłotami. Po bitwie pod Łowczówkiem stoczonej w święta Bożego Narodzenia 1914 został sierżantem. W maju 1915 uczestniczył w bojach nad Nidą i ciężkiej bitwie pod Konarami. Awansował do stopnia starszego sierżanta.
23 maja 1915, prowadząc atak swojego plutonu od wsi Kamienica, został ciężko ranny w głowę. W tym stanie pozostał między liniami na polu bitwy do następnego dnia. 24 maja wieczorem koledzy – kaprale W. Lipiński i E. Pheiffer (późniejsi pułkownik i generał) – wynieśli go z ostrzeliwanego pola bitwy. Mimo udzielenia mu pomocy lekarskiej, zmarł nie odzyskawszy przytomności 25 maja 1915 o godzinie 10.00 w Konarach. Pochowany został na miejscu śmierci.