Ich wyniki zawarł w pracy Lasy Białowieży, opublikowanym w 1930 roku. Jest autorem pierwszego zielnika roślin naczyniowych Puszczy Białowieskiej oraz współtwórcą muzeum puszczańskiego. Ponadto podejmował starania, aby nadać rezerwatowi na drodze prawnej rangę samodzielnego ośrodka naukowego. W roku 1925 został profesorem zwyczajnym systematyki i socjologii roślin Uniwersytetu Poznańskiego. W roku 1928 został zwolniony ze stanowiska nadleśniczego Rezerwatu, a w 1931 roku z przyczyn politycznych utracił kierownictwo prowadzonej przez siebie katedry uniwersyteckiej.
Zmarł na zawał serca, po otrzymaniu wiadomości o pobiciu wnuka przez Gestapo. Pochowano go na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu.
Jego nazwiskiem obdarzono szereg gatunków roślinnych, w tym między innymi:
Allium paczoskianum Centaurea paczoskyi Hieracium paczoskianum Jurinea paczoskiana Pyrethrum paczoskii Tanacetum paczoskii Carex paczoskii Lamium paczoskianum Chamaecytisus paczoskii (Krecz.) Cytisus paczoskii Onobrychis paczoskiana Gagea paczoskii (Zapal.) Corydalis paczoskii Papaver paczoskii Pistolochia paczoskii Veronica paczoskiana