W innych, niewymienionych sferach życia społecznego, szczególnie w gospodarce, Friedman pozostawia swobodę działaniu tzw. "niewidzialnej ręki". Dobrobyt oraz rozwój ekonomiczny jest efektem swobodnej wymiany dóbr oraz usług między ludźmi. Gdy pozostawi się im zasadę dobrowolności, wtedy wymiana ta zachodzi wtedy, gdy obie strony uznają jej korzyści. Wymianę umożliwia system cen. Członkowie społeczności zabiegający o własne korzyści stosują się do tej zasady, dzięki czemu zyskuje całe społeczeństwo.
Friedman twierdzi, że mechanizm wymiany działa sprawnie, jeśli jego funkcjonowania nie zakłócają rządowe lub inne interwencje. Państwo ingerując w ten system poprzez np. cła, systemy preferencyjne, manipulację obiegu pieniądza, itp., tworzy niepotrzebne problemy ekonomiczne. Najczęstszym takim problemem jest inflacja.
Friedman powołując się na przykłady USA argumentuje, że kontrolowane przez rząd instytucje, takie jak szkoły, pomoc społeczna czy służba zdrowia nie funkcjonują efektywnie.