W 1989 zwyciężył (wraz z Michałem Krasenkowem) w Budapeszcie oraz w Berlinie (turniej Berliner Sommer). W 1992 r. jedyny raz wystąpił na szachowej olimpiadzieOlimpBase.. W 1993 podzielił I miejsce w Barcelonie oraz zwyciężył w Wohlen, natomiast w 1994 zajął I miejsce (przed Rafaelem Waganianem) w Biel/Bienne. W 1996 zwyciężył w finale indywidualnych mistrzostw Szwajcarii, rozegranym w ArosieCampionati nazionali della Svizzera., w 1999 zwyciężył (wraz z Jonathanem Speelmanem) w Katrineholmie, natomiast rok później podzielił I miejsce w Wilnie w rozegranych systemem szwajcarskim mistrzostwach Litwy. W 2001 zwyciężył w Göteborgu oraz zajął II miejsce (za Konstantinem Sakajewem) w memoriale Paula Keresa w Tallinnie.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1995 r., z wynikiem 2605 punktów dzielił wówczas 50-59. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Wiktorem Korcznojem) wśród szwajcarskich szachistówFIDE rating history :: Gavrikov, Viktor..
W latach 1980–1986 był trenerem Nany Aleksandriji, doprowadzając ją do zdobycia w 1981 r.