Od 1920 r. zasiadał w Sejmie Ustawodawczym. Mandat uzyskał z listy Deutsche Partei w okręgu Toruń. W 1922 r. był współpomysłodawcą powołania Bloku Mniejszości Narodowych, który zdobył 70 mandatów w wyborach parlamentarnych w 1922 roku. Od 1922 do 1930 r. Hasbach zasiadał w Senacie reprezentując województwo pomorskie. W latach 1934–1939 pełnił obowiązki przewodniczącego Rady Niemców w Polsce.
W 1935 r. został ponownie powołany do Senatu przez prezydenta Mościckiego. Sprawował mandat senatora do 2 września 1939, kiedy to został przez polskie władze internowany i wywieziony na Kresy Wschodnie. Uwolniony przez Armię Czerwoną powrócił do majątku Hermanowo na Pomorzu.
W 1939 r. został uhonorowany złotą odznaką NSDAP, której członkiem był od roku następnego. Z powodu zbliżania się Armii Czerwonej zbiegł w 1945 r. do Meklemburgii, później zamieszkał w Berlinie Zachodnim, a od 1948 r. w Badenii, gdzie zaangażował się w tworzenie lokalnego oddziału , któremu przewodniczył do 1956 r.
Był dwukrotnie żonaty: po raz pierwszy z Mally Becker (1877–1904) córką generała Gustawa Beckera, a po jej śmierci z jej siostrą Dorothe Becker (1881–1947).